home
repliki zegarków edox rolex tanie repliki zegarkówrepliki zegarków repliki zegarków szwajcarskich

Budowanie relacji w rodzeństwie

by • 14 kwietnia 2015 • DZIECKO, WSZYSTKIE WPISY2 komentarze1381

Jak zapewnić rodzeństwu dobry start we wzajemnych relacjach? Podzielę się z wami naszymi sposobami, które całkiem nieźle się sprawdziły.  

Kiedy urodził się Franio, Zosia miała 4 lata. Obecnie są już o 7,5 miesiąca starsi i świetnie się dogadują (dosłownie).

Początki były owocne, chociaż czasami trudne. Franek wracając ze szpitala po urodzeniu, przywiózł Zosi prezenty, co znacznie ociepliło powitanie. Staraliśmy się Zosię angażować w opiekę nad noworodkiem – podawała pieluchy, chusteczki, ubranka – wtedy kiedy miała ochotę. Staraliśmy się, żeby możliwie najmniej dotkliwie odczuła zmiany; przecież to nam przybyło obowiązków, a nie jej.

Zosia pojawienie się brata odczytała też trochę jako awans społeczny – była teraz starszą siostrą. Prosiła, żeby pokazywać Frania zaprzyjaźnionym  dzieciom („Mamo pokaż im jakiego mam chłopca”) i lubiła opiekować się nim, nieco demonstracyjnie, kiedy przebywaliśmy w szerszym gronie znajomych.

Starsza siostra wykazywała się naprawdę dużą cierpliwością i ogólnie bardzo pozytywnie zareagowała na nowego obywatela w domu. Scen zazdrości było bardzo mało, a zdarzały się tylko w wyjątkowych sytuacjach – standardowo podczas wizyt gości, którzy do podziału z Franiem pochłaniali większość uwagi. Dość często za to zdarzało jej się traktować brata jak powietrze – nic nie wnosił w jej zabawy, ewentualnie przeszkadzał, więc starała się go nie zauważać. Do czasu.

Franio przemówił ludzkim głosem i wtedy nastąpił przełom.

Kiedy zaczęliśmy pomagać Franiowi przekazywać treści w sposób nieco bardziej zrozumiały niż jego ulubione „b b b ma ma ma”, relacje pomiędzy rodzeństwem bardzo szybko się poprawiły. Franek (głosem mamy lub taty) zawsze pytał Zosię w co się bawi, czy może dołączyć, nie omieszkał też mówić o tym, jak bardzo kocha swoją siostrę i jak bardzo ją podziwia. Zosia zaczęła się też bardziej interesować Franiem. Podawała mu zabawki, kiedy bawił się na macie, mówiła mu o swoich problemach („A wiesz, że mama nie chciała mi dać czekoladki?”) i okazywała mu o wiele więcej czułości niż dotychczas („Franio, powiedz: A kto mi da buzi??” <Franio powiedział i dostał cmoka>. „Franio, powiedz: A przytuleeeenie??? „<tu następuje niedźwiedzi uścisk>).

Zosia zaczęła widzieć we Franiu współtowarzysza swoich zabaw i obrońcę, który zawsze oferuje, że przegoni pająka, wstawi się za nią, kiedy coś przeskrobie, lub zetnie drzewo, na które Zosia z impetem wpadła na spacerze podczas zabawy w chowanego („Mamo, obudź Frania i powiedz mu, co się stało”).

Franek przepada za Zosią i to ona najszybciej sprawia, że śmieje się w głos. Trochę za nią jeszcze nie nadąża (zresztą, my też nie nadążamy :), ale dzielnie znosi jej, czasami dość nachalną, atencję. Siostra uczy go śpiewać Head, shoulders, knees and toes z pokazywaniem (to on jest zmuszany do pokazywania), pełni funkcję animatorki na Frankowej macie (podaje zabawki, wyrywa, trzęsie matą – tempo jak na zajęciach zumby) lub bezlitośnie łaskocze go w stópki.

Bywają trudne dni i Zosia jest na Franka obrażona, ale to przecież 4,5-latka :) Dbamy też o to, żeby miała z nami czas na wyłączność dlatego często zabieram ją do kawiarni dla dzieci, a tata na plac zabaw. Bez brata, rzecz jasna.

My, rodzice, pomogliśmy im zbudować relacje, choć tak naprawdę przygotowaliśmy tylko grunt do wzajemnej akceptacji i sympatii. Czy to zbyt duża ingerencja z naszej strony?

W moim odczuciu nie. Zosia oczywiście zdaje sobie sprawę, że Franio tak naprawdę jest mniej komunikatywny; generuje jedynie sylaby i pierwsze słowa, ale mimo to, ochoczo przystała na taką podrasowaną rzeczywistość.

Czas pokaże jak kształtować się będzie ich więź, kiedy Franek będzie już bardziej samodzielny. Wtedy brat jej powie, co tak naprawdę myśli :) Mam nadzieję, że będą to słowa równie miłe, jak te, którymi już teraz zalewa go siostra.

 

DSC_2522  DSC_2550 DSC_2551 DSC_2523DSC_2548 DSC_2546 DSC_2532 DSC_2575 DSC_2579 DSC_2594 DSC_2587 DSC_2598 DSC_2599 DSC_2601 DSC_2608 DSC_2606

Pin It

Related Posts

2 Responses to Budowanie relacji w rodzeństwie

  1. Casper napisał(a):

    :) radości i troski, ich suma jest stała, jednego więcej to drugiego mniej :] i tak już będzie do końca, szkoda że radość nie ujmuje siwych włosów ;p

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *